Amerikara noa ere nere borondatez, hemen baino hobeto izateko ustez; aspertua bai nago hemengo izatez, adios aita eta ama ondo bizi bitez.
Lehenago ere seme bat ba dit Amerikan, orain dela sei urte joana hemendikan; baldin topatzen badek haren biderikan, esanakiok aita bizi dela oraindikan.
Kafia hartutzen det egunian bi aldiz, baita pasiatu ere nik nahi haina zaldiz; jan edanaren faltik ez, osasuna berriz... Aita bizimodu hau Donostian izan balitz.
"HEMEN" VENDETTA
Indarraren eredu zara. Denon harribitxia. Irrifarre hura piztean eta hortzak estutzean.
Herri honek batu gaittu bidean, gaztetako ametsekin borrokan.
Hitz hauek idatzi dittut zuretzat, zurekin batera dauden bihotz urratuentzat
Hemen gaittuzu betiko Hemen gaittuzu betiko Hemen gaittuzu eztarrietatik eskutara ta hemen gaittuzu betiko
Jakin bide luze honetan bakarrik ez zauzela Danan indarra eskuetan, kemena bixotzien
Herri honek batu gaittu bidean, gaztetako ametsekin borrokan.
Hitz hauek idatzi dittut zuretzat, zurekin batera dauden bihotz urratuentzat
Hemen gaittuzu betiko Hemen gaittuzu betiko Hemen gaittuzu eztarrietatik eskutara ta hemen gaittuzu betiko
Gogor ekin herria hirekin, gogor ekin kaleetan ikusi begitako disdira hori
Txokora eta zabalera emaiok egurra
Gogor ekin. Gogor ekin
Hemen gaittuzu betiko Hemen gaittuzu betiko Hemen gaittuzu eztarrietatik eskutara ta hemen gaittuzu betiko (x2)
2019(e)ko maiatzaren 7(a), asteartea
AGUR XIBERUA. ( Herrikoia- Etxahun Iruri)
Sorlekhia ützirik gazte nintzalarik
Parisen sarthü nintzan korajez betherik
Plaseres gose eta bürian hartürik
Behar niala alagera bizi
Bostetan geroztik
Nigar egiten dit
Xiberua zuri
Agur Xiberua
Bazter güzietako xokhorik eijerrana
Agur sorlekhia
Zuri ditit ene ametsik goxuenak
Bihotzan ersitik
Bostetan elki deitadazüt hasperena
Zü ützi geroztik
Bizi niz trixterik
Abandonatürik
Ez beita herririk
Parisez besterik
Zü bezalakorik.
Palazio eijerretan gira alojatzen
Eta segür goratik aide freska hartzen
Gaiñ behera soginez beitzait üdüritzen
Horri gañen nizala agitzen
Bene ez dira heben
Bazterrak berdatzen
Txoriek khantatzen!
Agur Xiberua...
Ametsa, lagün neza ni Atharratzerat
Ene azken egüna han igaraitea
Orrhiko txoriaren khantüz behartzera
Pharka ditzan nik egin nigarrak
Hots, Xiberütarrak
Aintzinian gora
Üxkaldün bandera.
Agur Xiberua...
2019(e)ko maiatzaren 2(a), osteguna
JOANA BIXENTA OLABE. BILINTX . Xabier Lete
J. B.: Nagusi jauna, auxen da lana,
amak bigaltzen nau berorrengana.
N. J.: Ai, bigaldubo bazinduke maiz!
Zu ikusita konsolatzen naiz.
Xinista zazu
oso zoraturikan nakazu!
Orren polita nola zera zu?
J. B.: Amak esan dit, etxeko errenta
pagatzeko dirurik ez zuben-ta,
ia egingo diyon mesere,
illabetian geienaz ere,
itxogotia; (sic)
bara zierto dala ematia
pasa baño len illabetia.
N. J.: Logratutzia, errex alare,
naiz ori ta beste zernai gauza're,
seguru dala esan amari,
zu baldiñ bazatoz mandatari;
dudarik gabe,
nere borondatiaren jabe
zu zera, Juana Bixenta Olabe.
J. B.: Beraz bertatik nua etxera
poz aundi bat amari ematera;
oraiñ ariyo, nagusi jauna,
presaka juan biat amagana.
N.J.: Ez zuazela;
portatu zaite nik nai bezela,
gaur etxera juan ez zaitezela.
N. J.: Gañera berriz, Juana Bixenta,
utziko dizutet etxeko errenta
kito zor dirazuten guziya,
kunplitzen banazu kutiziya.
J. B.: Lotsa gogorra!!
Sufritzen dago gaur nere onra,
penaz malkuak darizkit orra!!
N. J.: Nik ditut kulpak, ez egiñ negar,
orlakorik ez nizun esan biar;
animan sentitutzen det miña
zuri ofensa ori egiña.
Maldiziyua!
Ez dakit nun nekan juiziyua,
eskatzen dizut barkaziyua!
Eldu zanian urrengo goiza,
nagusiyak zuben kunplitu itza
juan zitzaion amari etxera,
andretzat alaba eskatzera;
amak txit firme
artu ta gero milla informe,
gelditu ziran biyak konforme.
Dama gaztiak, ez egon lotan,
begira zaitezte ispillu ontan
gustatuta birtute ederra,
andretzat artu bere maizterra
du nagusiyak;
orla irabaztera graziyak
saia zaitezte beste guziyak.
2019(e)ko martxoaren 12(a), asteartea
ESTEPAN URKIAGA LAUAXETA " MENDOGOIXALIARENA" Mendi eze, ikurrin eder, aske nahi zaitut axian. Amar gazteren lerdena makila luzez bidian
Mendi-bitxidor berdiok, arin or duaz kantari: "Dana emon biyar yako maite den askatasunari".
Gaztedi honen didarra bai dala didar zolija! Aberri baten samiñez urduri dabil erija.
Askatasun-goxalderuntz sugarra dira basuak. Sugarra basuak eta zidar argija itxasuak.
Or duan ozte-aldrea aberri-miñez kantari!: "Dana emon biar yako maite den azkatasunari".
Gazte horreik goruntz duaz abesti ta ikurriñez. Lañuan baña tiro hotsak: bedartza dager odolez.
Ikaraz duaz usuak, mendija dago ixillean. Hamar gazteren lerdena bixitza barik lurrean!
Gitarra astindu Eta ikusi kanturik baduen hor nonbait ezkutuan Behatzak bihurritu Ea norbaitek ahaztua duen akorde minorren bat
Eta min eman arte zure falta izan Ez da musa hoberik
Katedral bat egin hegalik gabe sortu ziren Abesti pusketekin Bertako beiratetik sartzen diren eguzki izpien Energiaz berrekin
Eta min eman arte zure falta izan Ez da musa hoberik Ikasitakoa desikasten ikasi Ahaztutakoa ahaztu eta aurrera egin
"Irakurtzea da bestela idaztea" Paperak aitortzen dit "kantatu besterik ez nuen egin nahi" Erantzuten diot nik
Neure ahotsa bilatu, beti besteena entzun Loa kentzen didanari ekintzekin erantzun Lagunarteko uneak luzarazi Maitasuna egin maite dugunekin Carpe noctem!
Eta min eman arte zure falta izan Ez da musa hoberik Bihotzen artean parkour egitean erori Baina beti zutik erori
Gitarra laztandu barruan kanturik baduen…
AKELARRE 1,2,3,4 ISPILUEN AURREAN Goizero etxera etortzean, multzo bihurtzen naiz Hamaika bider nago egongelan Txu txuru txuru
Eta logelan gauza bera da, zer bizi pozoitua Ni neu ikustea nire aurrean. Txu txuru txuru
Polit bait da nire Alizia, ispilu asko ditu Handiak, txikiak, edozein tokitan Bai erotuta nabil.
Bat, bi, hiru, lau Ispiluen aurrean Ohhhh
Gauez aldiz kandelak piztuz gauza ikaragarri Alhambrako jauregian nago ni Txu txuru txuru
Andrearekin maitasun orduan hori bai jasangaitza Hainbeste gara dirudila orgia.
Polit bait da nire Alizia, ispilu asko ditu Handiak, txikiak, edozein tokitan Bai erotuta nabil.
Bat, bi, hiru, lau Ispiluen aurrean Ohhhh
Eta atzo ohatu nintzen mailuska batekin Berehala ene problema Konponduko nukeela
Kantuz deramat bizia, ahazteko hiltzia. Neuretzat kantuan dago fortuna guzia. Eta kantuz kantuz, noa botatuz, neure hazia.
Kantuz deramat bizia, ahazteko hiltzia. Neuretzat kantuan dago fortuna guzia. Eta kantuz, kantuz, noa botatuz, neure hazia
ERROBI
NORA GOAZ ?
Gure toko eder guztiak dituzte abilki bildu; beren egintzen obratzeko denak paso, denak haizu. Lege arrotz madarikatu, bihurtuez baliatu, gure herria deramate heriotzeari buruz!
Mementoan ahul gira bainan ez da luzarako gure itsutasunetik baigira laster jalgigo.
Itsas bazterra hartu dute bai eta etxe zaharrak artzain borda edo etxolak, arbasoek utzi lurrak. Eta orain nahi digute mendia ere ebatsi, nola deabru beharko dugu hemendik aintzina bizi?
Mementoan ahul gira bainan ez da luzarako gure itsutasunetik baigira laster jalgigo. Gure herrian lantegiak dira zinez beharrezko zorigaitzez jaun txapeldunek turismoa nahiago ... Turismoaren izenean gure hobeki galtzeko ! Hola segituz luza gabe ez zauku deus geldituko ... Atzar hadi ! atzar hadi ! ene euskaldun haurride. Atzar hadi ! atzar hadi ! Euskal Herriaren alde ... (bis)
2019(e)ko urtarrilaren 24(a), osteguna
GABRIEL ARESTI EGUN DA SANTI MAMIÑA Egun da Santi Mamiña benetan egun samiña. Goiko zeruan gorde dezala luzaro neure arima
Esaten dizut egia hau ez da usategia; erroi artean izan nitzaden benetan ausartegia.
Egun da Santi Mamiña benetan egun samiña. Goiko zeruan gorde dezala luzaro neure arima
Itsas aldean izarra, hari begira lizarra; euskara salbo ikusi arte ez dut kenduko bizarra.
Egun da Santi Mamiña benetan egun samiña. Goiko zeruan gorde dezala luzaro neure arima
Kantatu zuen oilarrak, argitzen dira belarrak; Ageda gure martiriari moztu zizkaten bularrak.
Egun da Santi Mamiña benetan egun samiña. Goiko zeruan gorde dezala luzaro neure arima
Bularrak moztu zizkaten eta Euskalerriak diotsa, solomu luze dultzerik gabe eman zaidazu bihotza.
Egun da Santi Mamiña benetan egun samiña. Goiko zeruan gorde dezala luzaro neure arima
Eman zaidazu bihotza eta ken berriz nahigabeak. Esan noiz garen izanen gure etorkizunen jabeak.
Egun da Santi Mamiña benetan egun samiña. Goiko zeruan gorde dezala luzaro neure arima.
Egun da Santi Mamiña benetan egun samiña. Goiko zeruan gorde dezala luzaro neure arima
Esaten dizut egia hau ez da usategia; erroi artean izan nitzaden benetan ausartegia.
Egun da Santi Mamiña benetan egun samiña. Goiko zeruan gorde dezala luzaro neure arima
Itsas aldean izarra, hari begira lizarra; euskara salbo ikusi arte ez dut kenduko bizarra.
Egun da Santi Mamiña benetan egun samiña. Goiko zeruan gorde dezala luzaro neure arima
Kantatu zuen oilarrak, argitzen dira belarrak; Ageda gure martiriari moztu zizkaten bularrak.
Egun da Santi Mamiña benetan egun samiña. Goiko zeruan gorde dezala luzaro neure arima
Bularrak moztu zizkaten eta Euskalerriak diotsa, solomu luze dultzerik gabe eman zaidazu bihotza.
Egun da Santi Mamiña benetan egun samiña. Goiko zeruan gorde dezala luzaro neure arima
Eman zaidazu bihotza eta ken berriz nahigabeak. Esan noiz garen izanen gure etorkizunen jabeak.
Egun da Santi Mamiña benetan egun samiña. Goiko zeruan gorde dezala luzaro neure arima. Egun da Santi mamiña
ANJE DUHALDE Gogoaren baitan
Erabaki nuen tinko ta fermuki
ez zitzaidala gertatuko,
maitasun saretan ez nintzela berriz
ustekabean eroriko.
Bi begi izpitxu, irribar ezti bat
izan dira nere galtzaile,
geroztik hor nabil arantzetan dantzan,
ezinezko amets sortzaile.
Urrezko txanpon bat emango gogo nuke,
sorgin bat bilaka banedi,
ezina egikor aldatzeko adina
gezurra bihurtzeko egi.
Zer den ona edo zer den txarra
jakin beharko nukelarik,
sumendi gainean erretzen ari naiz,
ba al dago irtenbiderik?
Zu hor zaude, dantzan, jauzitan,
zer deabru bada pasatzen zait
gogoaren baitan.
Geroak zer dakar? Ez dut pentsatu nahi,
uneak nahi ditut bizi,
lau egun dira ta bi omen lainotsu,
galtzera ez ditut nahi utzi.
Hitzaren jokoan, itxura emanez,
gorde nahiko nuke dena,
biluzia nauzu izan zarelako
egoera hunen sormena.
Parke ixileko banku txuria
ezpain beroen lankide,
antsi zaharrak zantzu berritan
bihotz gordinen senide,
tristura hegan paseatzen da
arratsaren solaskidei.
Gau-ezkilaren oihartzun hotsa
irrixtatzen da kolkoa,
zirrara mullu baten gisara
maitearen soinekoan,
bakardadea sekretuekin
korapiltzen den zokoan.
Itxas-aideak gesalez dakar
murmuriozko solasa,
suspiriotan ezin jarioz
pena lurrinduen hatsa,
haize boladak txikardatzen du
maiteminduen jolasa
ILUN IKARAK
Mendian Gora Haritza Imanol- X. Amuriza Mendian gora haritza Ahuntzak haizean dabiltza Itsasoaren arimak dakar Ur gainean bitsa. Kantatu nahi dut bizitza Usteltzen ez bazait hitza Mundua dantzan Jarriko nuke jainkoa banintza. Euskal herriko tristura Soineko beltzen joskura Txori negartiz bete da eta Umorez hustu da. Emaidazue freskura Ura eskutik eskura Izarren salda urdina edanda Bizi naiz gustora. Euskal herriko poeta Kanposantuko tronpeta Hil kanpaiari tiraka eta Hutsari topeka. Argitu ezak kopeta penak heuretzat gordeta Goizero sortuz bizitza ere Hortxe zegok eta. Mundua ez da beti jai Iñoiz tristea ere bai Bainan badira mila arrazoi Kantatzeko alai. Besteia datozen penai Ez diet sunk bota nahi Ni hiltzen naizen gauean behintzat Egizue lo lasai.
2018(e)ko azaroaren 6(a), asteartea
LORIAK UDAN IHINTZA BEZELA. BILINTX
Loriak udan ihintza bezela maite det dama gazte bat, hari hainbeste nahi diodanik ez da munduan beste bat; inoiz edo behin pasatzen badet ikusi gabe aste bat, bihotz guztira banatutzen zait halako gauza triste bat.
Neskatxa gazte, paregabea, apirileko arrosa, izarra bezin dizdizaria, txoria bezin airosa; oraintxen baino gusto gehiago nik ezin nezakeen goza; zorionian ikusten zaitut, nere bihotzak, hau poza!
Ez al didazu antzik ematen nik zaitudala nahiago, ai, marinelak gau ilunean izarra baino gehiago? Nere ondoan zauzkadalako pozez zoraturik nago; zu ikusteak alegratu nau, triste nengoen lehenago.
Nik hainbat inork nahi dizunikan arren ez zazula uste, nere begiak beren aurrean beti desio zaituzte; eguzkirikan ikusi gabe txoria egoten da triste, ni ez nau ezerk alegratutzen zu ikusteak hainbeste.
Aurpegi fina, gorputza berriz ez dago esanikan, hizketan ere grazi ederra ezer ez duzu txarrikan; mundu guztia miratuta ere zu bezelako damikan, agian izan liteke baina ez dut sinisten denikan.
Nere betiko pentsamendua nere kontsolagarria, zu gabetanik ezin bizi naiz, esaten dizut egia; zu bazinake arbola eta ni baldin banintz txoria, nik zu zinakeen arbola hartantxe egingo nuke kabia.
Amodiokan nere bihotza zureganuntza darama, herri guztian zeren daukazun neskatx bikainaren fama; beste fortunik mundu honetan ez dut desiatzen, dama: haur batek berak izan gaitzala ni aita eta zu ama.
Falta duenak logratutzeko hitz egitea txit on du, eta nik ere saiatu bihaut ote gitezken konpondu; gaur nagon bezain atrebitua sekulan ez naiz egondu, hargatik golpez galdetzen dizut nerekin nahizun ezkondu.
Ezkondutzeak izan behar du preziso gauza txarren bat! Hala esaten ari zait beti nere kontsejatzaile bat; halaxen ere haren esanak oso utzirik alde bat, ongi pozikan hartuko nuke zu bezelako andre bat.
Zerorrek ere ongi dakizu aspaldi hontan nagola zuregatikan penak sufritzen, baina ordea hau nola! Halaxen ere nigana ezin bigundu zaitut inola, ni zuretzako argizaia naiz, zu neretzako marmola.
Nere bihotza urtzen dihoa es da ez da misterio: penaren kargak estutu eta zumua kendutzen dio; begiak dauzkat gau eta egun eginikan bi errio, beti negarra dariotela zu zerala medio.
Zu zeralako medio baldin joaten banaiz lur azpira, gero damua eta malkuak alferrik izango dira; behin joanez gero hoien birtutez berriz ez niteke jira, hori gertatu baino lehenago zazu nitaz kupida.